Ps 119,105

Twoje słowo jest pochodnią dla nóg moich i światłem na mojej ścieżce. Ps 119,105

Aniołowie, którzy poczuli pociąg fizyczny do ludzkich kobiet, to nie kto inny, jak właśnie bogowie Olimpu.

Ebionici uważali Jezusa za jednego z herosów, zrodzonych ze związku aniołów z kobietami.

A w tych i późniejszych czasach, gdy synowie Boży współżyli z córkami ludzkimi, a one im rodziły, na ziemi żyli olbrzymi. Rdz 6,4

niedziela, 6 stycznia 2019

Giordano Bruno

W przyrodzie występuje hierarchia, od ciemności do światła.

Natura jest inteligibilna/racjonalna/ logiczna, bo jest wyrazem Boskich idei.

Bruno był neoplatończykiem, a jak wiadomo neoplatonizm przedstawiał świat jako Boską emanację, stworzenie jako odzwierciedlenie Boga.

Bruno był panteistą.

Panteizm – pogląd filozoficzny i teologiczny utożsamiający wszechświat z bogiem. Neguje istnienie boga osobowego, głosi zaś przenikanie absolutu we wszystkie substancje ziemskie

Poprzez ślady i odległe skutki jedynie można poznać Boga.

Idea duszy świata jako przyczyny i ruchu. Pierwsza zdolność duszy świata to powszechny intelekt, który wszystko ożywia.

Natura jest harmonijnym samorozwijającym się systemem atomów i monad/nieśmiertelnych dusz/( monada odzwierciedlająca cały wszechświat) znajdujących się we wzajemnych do siebie stosunkach.

Bruno nawiązywał do Mikołaja Kopernika i stwierdzał możliwą obecność życia i istot rozumnych na innych planetach. Uważał, że nasze Słońce jest jedną z wielu gwiazd i nie zajmuje żadnej uprzywilejowanej pozycji tak jak Ziemia. Powtarzał za Mikołajem Kuzańczykiem, że Ziemia nie zajmuje centrum wszechświata. Nie istnieje żaden środek i nie istnieje góra i dół.

Systemy słoneczne powstają i giną, ale razem tworzą jeden rozwijający się system, jeden organizm ożywiony przez duszę świata.

Bruno łączył kopernikańskie hipotezy o ruchu Ziemi wokół Słońca z własną metafizyczną kosmologią.

Spalony w Rzymie 17 lutego 1600 roku.

Frederick Copleston, Historia Filozofii, tom 3, W-wa 2001.


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz